Беларускі паэт і празаік, грамадскі і палітычны дзеяч. Нарадзіўся 1946 годзе ў Смаргоні.
Вучыўся ў Мінскім элетратэхнікуме сувязі (1962—1966), на аддзяленні паэзіі Літаратурнага інстытута, скончыў філалагічны факультэт Мінскага педагагічнага інстытута (1973).Працаваў старшым рэдактарам галоўнай рэдакцыі літаратурна-драматычных праграм Беларускага тэлебачання, галоўным рэдактарам часопіса “Крыніца”, штотыднёвіка “Літаратура і мастацтва”. З 1998 па 2001 — старшыня Саюза беларускіх пісьменнікаў. З 2005 па 2009 — старшыня беларускага ПЭН-Цэнтра.
Аўтар кніг “Адкрыццё” (1976), “Вынаходцы вятроў” (1979), “Знак аховы” (1983), “Наскрозь” (1985), “Галубіная пошта” (1987), “Прошча” (1996), “Лабух” (2003), “Так” (2004), “Цэнтр Еўропы” (2009), “Кон” (2010) і інш.
Паводле аповесці Някляева “Вежа” Аляксей Дудараў напісаў фантасмагарычную камедыю “Вавілон”, пастаўленую Мікалаем Мацкевічам.
Уладзімір Някляеў — лаўрэат шматлікіх літаратурных прэмій і ўзнагародаў, у тым ліку Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь імя Янкі Купалы, недзяржаўнай беларускай літаратурнай прэміі “Гліняны Вялес”.