тэкст
проза
паэзія
драма
кантэкст
агляды
крытыка
інтэрв'ю
майстар
клас
семінар
мова
глосы
асоба
аўтары
перакладчыкі
мастакі
крытыкі
мовазнаўцы
кніга
гульня
тэставанкі
крыжаванкі
лабірынт
цені
майстэрня
форум
конкурсы
прэмія
бібліятэка
падзеі
нумары
клуб
шукаць
нумар 8
15 лістапада 2011
АЎТАПАРТРЭТ З ЛЮСТЭРКАМІ
Студыя мэтра
Адам Паморскі
Пераклад — асобны род літаратуры
АЎТАПАРТРЭТ
+
разгарнуць
Збеглыя вобразы
Сяргей Пясэцкі
Боствам ночы роўныя.
Урывак з рамана
Веньямін Блажэнны
Нябожчыкі дамовіліся маўчаць.
Вершы
Вільгельм Кастравіцкі
Знікненне Анарэ Сюбрака.
Апавяданне
Матрос з Амстэрдама.
Апавяданне
Пражскі прахожы.
Апавяданне
Святая Адарата.
Апавяданне
Сыход ценю.
Апавяданне
Мэнке Кац
Малітва каменя зрабіцца ветрам.
Вершы
Эрнэст Сава
Сны пра іншы бераг рэальнасці.
Вершы
Оскар Мілаш
Тры сімфоніі
Чэслаў Мілаш
Свет.
Наіўная паэма
Дзірка ў палатне
Ананімус
Рэч Мялешкі
Сірошка Пістончык
Фортачка мовы
Платон Гармошкін
Генадзь Цыхун
Крэалізаваны прадукт: Трасянка як аб’ект лінгвістычнага даследавання
Эклектычная калекцыя
Багуслаў Радзівіл
Лісты Купідона
Мікіта Славінскі
Вар’яцкі год.
З "Запісак доктара Брылеўскага"
Дзмітрый Строцаў
Газета.
Вершы
Павел Анціпаў
Каліласка, пакіньце вагоны.
Апавяданне
Таня Скарынкіна
Пабліскваючы пазваночнікам.
Аўтапераклады
Міхал Андрасюк
Вагон другога класа.
Урывак з рамана
Valzhyna Mort
When a body is ripe.
Poems
Anka Upala
Lady with a bucket.
Аўтапераклады
Дзмітры Плакс
Мяне вельмі вабіць мова памылкі.
Інтэрв'ю
Памежныя кантрасты
Ян Максімюк
Нялюбая сястра Беларусі
Ганна Міхальчук
Колькі словаў аб заходнепалескай гаворцы.
З уласнага досведу
Сармацкі профіль
Мацей Стрыйкоўскі
Хроніка польская, літоўская, жамойцкая і ўсёй Русі.
Урыўкі
Пра пачатак, паходжанне, адвагу, рыцарскія і дамовыя дзеі слаўнага народа літоўскага, жамойцкага і рускага.
Урыўкі
Францішак Дыянізі Князьнін
Уступ да Сельмскіх песняў.
Вершаваная перапрацоўка з Асіяна
Юльян Урсын Нямцэвіч
Паўлін, сава і іншыя.
Байкі
Караль Жэра
Торба смеху.
Урыўкі
Рамантычны эскіз
Айчына, навука, цнота.
Песні філаматаў і філарэтаў
Званы старое казкі.
Песні польскіх часоў
Адам Міцкевіч
Пан Тадэвуш.
Урывак
Антоні Эдвард Адынец
Невядома што, альбо Рамантычнасць.
Вершы
Антон Францішак Брыль
Пра ўсё і пра ўсіх
Аляксей Жбанаў
Я гатовы перакладаць шмат.
Інтэрв'ю
Габрэйскі фон
Мойшэ Кульбак
Зельманцы.
Урывак з рамана
Ізі Харык
Вітанні праз моры.
Вершы
Шолам-Алейхем
Станцыя Баранавічы.
Апавяданне
Усходняя вязь
Ян Станкевіч
Адрывак з Ай-Кітабу
ЛЮСТЭРКІ
+
разгарнуць
Калаж з аскепкаў
Новая Атлантыда.
Вершы беларускіх паэтаў у перакладах Адама Паморскага
Владимир Короткевич
Ода Ереси.
Стихотворения
Андрэй Хадановіч
Прагрэс у літаратуры.
Вершы на розных мовах
Андрей Адамович
Напишу хоть и не просили.
Стихотворения
Багемскае шкло
Ales Razanav
Tanec s užovkami.
Básně
Uladzimir Arlov
Řád bílé myši.
Povídka
Alherd Bacharevič
Straka na šibenici.
Ukázka z románu
Viktar Žybul
Myli jsme nebe sami.
Básně
Шведскія адбіткі
Vasil Bykau
Väggen.
Berättelse
Uladzimir Arlou
En fest för den allra kortaste skuggan.
Dikter
Självständighet — det är…
Стэфан Эрыксан
На шведскую мову варта перакласці Караткевіча.
Інтэрв'ю
Практычны дапаможнік для мастакоў
Маргарыта Аляшкевіч
Дзевяць прычынаў не любіць беларускую літаратуру
Архіўны каталог
Часопіс "Узвышша"
Няпоўная калекцыя
Мастацкі пленэр
Генрых фон Кляйст
Землятрус у Чылі.
Апавяданне
НАТУРШЧЫКІ
ПАРТРЭТЫСТЫ
ТЭКСТЫ
Віктар Жыбуль
(Віктар Жыбуль)
нар. 1978
Myli jsme nebe sami
Básně
Pupek nebe
Пуп неба
Nechci být pupkem světa.
Svět i beze mne má dost pupků.
Chci být pupkem nebe.
Vzdušnou jámou a černou dírou
chci být.
Je tam víc volnosti,
víc svobody
je tam.
Představte si:
já
a moje pupky
a pupky mých pupků
se na vás dívají z nebe.
Nikdo se neschová
před jejich pozorným okem.
Ne, nejsem to já, kdo se rozpouští v oblacích —
to oblaky se rozplývají ve mně!
Teď každý
kdo trefí
prstem do nebe,
trefí do mne
a do mých pupků
a do pupků mých pupků
prstem svým trefí
a já to ani nepocítím.
Cože?
Že nevěříte v mé
VŠEPUPEČTĚJŠÍ PUPECTVÍ,
v mé
NEJPLNĚJŠÍ
NEJPUPKOVĚJŠÍ PUPEKÁČSTVÍ,
v mé
ARCIPUPKOVÉ ZPUPKNUTÍ?
Tak se zeptejte toho,
kdo si zlomil o nebe prst.
Я не хачу быць пупом зямлі.
У зямлі й без мяне хапае пупоў.
Я хачу быць пупом неба.
Паветранай ямай і чорнай дзіркай
быць я хачу.
Там болей волі,
болей свабоды
там.
Уявіце:
я,
і мае пупы,
і пупы пупоў маіх
глядзяць на вас з неба.
Ніхто не схаваецца
ад іхнага пільнага позірку.
Не, гэта не я раствараюся ў аблоках —
гэта аблокі расплываюцца ўва мне!
Цяпер
кожны, хто патрапіць
пальцам у неба,
патрапіць у мяне,
і ў мае пупы,
і ў пупы пупоў маіх
трапіць ён,
а я нават не адчую.
Што?
Вы не верыце ў маё
ЎСЕПУПЕЙШАЕ ПУПСТВА,
у маё
НАЙПАЎНЕЙШАЕ
НАЙПУПОЎНЕЙШАЕ ПУПЕЙСТВА,
у маё
АРХІПУПОВАЕ АПУПЕНСТВА?
Тады спытайцеся ў таго,
хто зламаў палец аб неба.
* * *
(— Квіток...)
„Jízdenku
nebo život!“
zvolal revizor,
když se ke mně přikrádl zezadu.
Srandista!
Taky jsem si zažertoval
a dal jsem mu
život.
— Квіток
альбо жыццё? —
падкраўшыся ззаду,
спытаў кантралёр.
От, жартаўнік!..
Я таксама адказаў жартам
і аддаў яму
жыццё.
* * *
Chtěl jsem zabít v sobě
velkého hříšníka.
Ale nešlo mi to,
nedokázal jsem ho tam najít.
Příliš velká tma
je tam
ve mně...
Den hygieny
Сандзень
Myli jsme
nebe
sami
svýma rukama
přes den jsme ho drhli na valše
s kusem voňavého mýdla
až na něm povznikaly díry
(ozonové)
sami
svýma rukama
jsme drhli nebe
v noci jsme ho máchali
v roztoku účinného
hvězdného prášku
pak jsme ho roztáhli nad zemí
aby uschlo
A při tom by se ho dalo
vzít
zmačkat
a nacpat do pračky
zahraniční vyroby!
Мы мылі
неба
самі
сваімі рукамі
удзень церлі на пральнай дошцы
кавалкам духмянага мыла
ажно да дзірак
(азонавых)
самі
сваімі рукамі
драілі неба
ноччу паласкалі
ў растворы эфектыўнага
зорнага парашку
потым павесілі над зямлёю
сушыцца
А можна ж было
ўзяць яго
скамечыць
ды запхаць у пральную машыну
замежнай вытворчасці!
* * *
(Я сяду за Пульт Кіравання...)
Sednu si k Ovládacímu Pultu
Galaxie
a useknu si ruce.
Ať všichni vědí,
co je to Svoboda!
Я сяду за Пульт Кіравання
Галактыкай
і адсяку сабе рукі.
Няхай усе ведаюць,
што такое Свабода!
Zastřel mne
Расстраляй мяне
Zastřel mne
svým něžným pohledem
já vím: ty to zvládneš
vždycky jsi uměla trefit
vždycky hned napoprvé
tak už dělej
nabij a střílej
půjdu rád
naproti tvým ranám
a až dojdu
zakryju střílny tvých očí
svými ústy
tak mne doraž
Расстраляй мяне
сваім пяшчотным позіркам
я ведаю: у цябе атрымаецца
ты заўсёды рабіла гэта трапна
заўсёды напавал
дык давай зараджай страляй
можна разрыўнымі
я пайду з радасцю
насустрач тваім стрэлам
а калі дайду
закрыю амбразуры тваіх вачэй
сваімі вуснамі
дабівай…
Z běloruštiny
přeložil
Sjarhej Smatryčenka
Упершыню — у чэшскім часопісе Host 1/2008.
Pupek nebe
Пуп неба
Nechci být pupkem světa.
Svět i beze mne má dost pupků.
Chci být pupkem nebe.
Vzdušnou jámou a černou dírou
chci být.
Je tam víc volnosti,
víc svobody
je tam.
Představte si:
já
a moje pupky
a pupky mých pupků
se na vás dívají z nebe.
Nikdo se neschová
před jejich pozorným okem.
Ne, nejsem to já, kdo se rozpouští v oblacích —
to oblaky se rozplývají ve mně!
Teď každý
kdo trefí
prstem do nebe,
trefí do mne
a do mých pupků
a do pupků mých pupků
prstem svým trefí
a já to ani nepocítím.
Cože?
Že nevěříte v mé
VŠEPUPEČTĚJŠÍ PUPECTVÍ,
v mé
NEJPLNĚJŠÍ
NEJPUPKOVĚJŠÍ PUPEKÁČSTVÍ,
v mé
ARCIPUPKOVÉ ZPUPKNUTÍ?
Tak se zeptejte toho,
kdo si zlomil o nebe prst.
Я не хачу быць пупом зямлі.
У зямлі й без мяне хапае пупоў.
Я хачу быць пупом неба.
Паветранай ямай і чорнай дзіркай
быць я хачу.
Там болей волі,
болей свабоды
там.
Уявіце:
я,
і мае пупы,
і пупы пупоў маіх
глядзяць на вас з неба.
Ніхто не схаваецца
ад іхнага пільнага позірку.
Не, гэта не я раствараюся ў аблоках —
гэта аблокі расплываюцца ўва мне!
Цяпер
кожны, хто патрапіць
пальцам у неба,
патрапіць у мяне,
і ў мае пупы,
і ў пупы пупоў маіх
трапіць ён,
а я нават не адчую.
Што?
Вы не верыце ў маё
ЎСЕПУПЕЙШАЕ ПУПСТВА,
у маё
НАЙПАЎНЕЙШАЕ
НАЙПУПОЎНЕЙШАЕ ПУПЕЙСТВА,
у маё
АРХІПУПОВАЕ АПУПЕНСТВА?
Тады спытайцеся ў таго,
хто зламаў палец аб неба.
* * *
(— Квіток...)
„Jízdenku
nebo život!“
zvolal revizor,
když se ke mně přikrádl zezadu.
Srandista!
Taky jsem si zažertoval
a dal jsem mu
život.
— Квіток
альбо жыццё? —
падкраўшыся ззаду,
спытаў кантралёр.
От, жартаўнік!..
Я таксама адказаў жартам
і аддаў яму
жыццё.
* * *
Chtěl jsem zabít v sobě
velkého hříšníka.
Ale nešlo mi to,
nedokázal jsem ho tam najít.
Příliš velká tma
je tam
ve mně...
Den hygieny
Сандзень
Myli jsme
nebe
sami
svýma rukama
přes den jsme ho drhli na valše
s kusem voňavého mýdla
až na něm povznikaly díry
(ozonové)
sami
svýma rukama
jsme drhli nebe
v noci jsme ho máchali
v roztoku účinného
hvězdného prášku
pak jsme ho roztáhli nad zemí
aby uschlo
A při tom by se ho dalo
vzít
zmačkat
a nacpat do pračky
zahraniční vyroby!
Мы мылі
неба
самі
сваімі рукамі
удзень церлі на пральнай дошцы
кавалкам духмянага мыла
ажно да дзірак
(азонавых)
самі
сваімі рукамі
драілі неба
ноччу паласкалі
ў растворы эфектыўнага
зорнага парашку
потым павесілі над зямлёю
сушыцца
А можна ж было
ўзяць яго
скамечыць
ды запхаць у пральную машыну
замежнай вытворчасці!
* * *
(Я сяду за Пульт Кіравання...)
Sednu si k Ovládacímu Pultu
Galaxie
a useknu si ruce.
Ať všichni vědí,
co je to Svoboda!
Я сяду за Пульт Кіравання
Галактыкай
і адсяку сабе рукі.
Няхай усе ведаюць,
што такое Свабода!
Zastřel mne
Расстраляй мяне
Zastřel mne
svým něžným pohledem
já vím: ty to zvládneš
vždycky jsi uměla trefit
vždycky hned napoprvé
tak už dělej
nabij a střílej
půjdu rád
naproti tvým ranám
a až dojdu
zakryju střílny tvých očí
svými ústy
tak mne doraž
Расстраляй мяне
сваім пяшчотным позіркам
я ведаю: у цябе атрымаецца
ты заўсёды рабіла гэта трапна
заўсёды напавал
дык давай зараджай страляй
можна разрыўнымі
я пайду з радасцю
насустрач тваім стрэлам
а калі дайду
закрыю амбразуры тваіх вачэй
сваімі вуснамі
дабівай…
Z běloruštiny
přeložil
Sjarhej Smatryčenka
Упершыню — у чэшскім часопісе Host 1/2008.
<br><br><a href='PS_PAGE_LINK'>чытайце цалкам на prajdzisvet.org</a>
Дадаць у ЖЖ
Tweet
пакінуць каментар
Імя
*
:
Каментар
*
:
Увядзіце код
*
:
каментаваць