Іван Франко (Іван Франко), Марыя Канапніцкая (Maria Konopnicka), Баляслаў Лесьмян (Bolesław Leśmian), Юльян Тувім (Julian Tuwim), Мікола Зэраў (Микола Зеров) - Пераклады пераможцаў конкурсу трэцяга нумару часопіса “ПрайдзіСвет”. Вершы

Пераклады пераможцаў конкурсу трэцяга нумару часопіса “ПрайдзіСвет” Вершы

Пад Новы год

(Під Новий рік)

Ішоў дадому, цукар нёс пайковы,
Аб працы думаў – горкі мой прысуд...
Свяціў агнёвай стужкай Галівуд
У чарах навагодняе абновы.

Скрозь шамацела. Рады святам новым,
Насустрач невядомаму йшоў люд;
Мароз прыбраў учорашні ўвесь бруд,
Што сэрца ціснуў, накладаўшы ковы.

Мінала зайздрасць, суцішаўся шал...
Што ж! Хай вяршыцца бедны рытуал
Звычайнае сустрэчы пілігрыма.

Няхай юнак у мроях давідна
Схіляецца бяздумнымі вачыма
Над шклянкаю ружовага віна.

пераклад з украінскай – Аляксей Арцёмаў

Баляслаў Лесьмян

(Bolesław Leśmian)

Піла

(Piła)

Шкандыбае лесам змара, як піла худая
А зубамі хлопцаў вабіць – чары пекла знае.

Прыглядзела хлопца-зуха пасярод даліны:
“Пра цябе начамі мару – вой-люлі каліна!

Навастру свае цалункі для цябе, мой любы,
Промні сонца ў цёмным лесе – вось жа мае зубы!

Зачаруйся той красою, што не меў даволі,
Ахініся тымі снамі, што не сніў ніколі!

Пакладзіся галавою на дзірван духмяны,
Пакахай мяне ты ў жыце ды ў глушы лісцвянай!“

“Мілаваць цябе я стану колькі маю сілы,
Зацалую – аж ад шчасця паляціш на крылах!

Буду брыдзіцца дзяўчатак, з кім даўней сваволіў,
Бо рыдаюць ад любошчаў, быццам ад нядолі.

Прагну выспрабаваць целам новую пяшчоту,
Прагну вусны пачырвоніць для шальной ахвоты!

Для тваёй уцехі, краля, дай перавярнуцца,
Толькі б на тваіх зубочках юрам скалануцца!”

Застагнала ад раскошы, іклы завастрыла:
“Да мілосці, як на ляды, палячу, мой мілы!”

Загула вярба над імі веццем бурштыновым,
Зведаў хлопец тую міласць з прысмакам сталёвым!

Учапілася зубамі, як сабака ў косці:
“Гэй, душу тваю адпраўлю да чарцей ў госці!”

Падзяліла любатою парубка на скібы:
“Хай вам смерць, мае шматочкі, выпрастае хібы”.

Зашпурнула цела ў сквару дый у снег зіхоткі
“Хай Пан Бог вас пазбірае, людскія ашмёткі!”

Захацелі, як калісьці, у адно сабрацца,
Ды не здолелі на свеце самі адшукацца.

Пачалі павекі лыпаць, пыл ляціць з ухабаў –
Невядома, хто міргае, – чалавек ці жаба.

Галава за каркам скача, цераз гаць пагоня,
Як гарбуз, што на базары выслізнуў з далоняў.

Яр прыдбанымі грудзямі дыхае драпежна,
А вярба з макушкі вухам чуе свет належна!

Параскіданыя вочы цьмеюць за гарою,
Тое б’ецца ў павуціне – у вуллі спіць другое.

Вось адна нага на ўзлеску кінулася ў скокі,
А другая ў жыце кленчыць, мерае валокі.

І рука, што прыўзнялася над бязлюдным гаем,
Пажагнала наўздагонку цень ля небакраю!

пераклад з польскай – Ігар Жалткоў

Б Л І Ц - К О Н К У Р С

Марыя Канапніцкая

(Maria Konopnicka)

Злая зіма

(Zła zima)

Гу! Гу! Га! Злая нашая зіма!
Шчыпле ў нос, за вушы шчыпле,
Снег пякучы ў вочы сыпле,
Ветрам поле замятае –
Злая, ой якая злая!

Гу! Гу! Га! Злая нашая зіма!
Ў апранасе доўгай, белай
Шэрым пэндзлем водзіць смела,
Дрэвам рукі аплятае –
Злая, ой якая злая!

Гу! Гу! Га! Злая нашая зіма!
Не баімся зімняй злечы –
Снежкай ёй дамо ў плечы!
Хай нас доўга памятае,
Злая, ой якая злая!

пераклад з польскай – Андрэй Саротнік

Іван Франко

(Іван Франко)

***

(Сипле, сипле, сипле сніг...)

Сыпле, сыпле, сыпле снег
З шэрага нябёс бяздоння.
Мірыядамі ляцяць
Колкія сняжынкі сёння.

Аднастайнасцю журбы,
Холадам ліхое долі
Засыпаюць цэлы свет,
Прыгажосць лугоў і поля.

Забыцця кілім цяжкі,
Адубення, атупення
Ахінуў усё і сцяў
Аж да самага карэння.

Сыпле, сыпле, сыпле снег
І кілімам прыціскае,
Полымя жыцця ў душы
Слабне, чэзне і згасае.

пераклад з украінскай – Андрэй Саротнік

К У Б А К М А Й С Т Р А

Юльян Тувім

(Julian Tuwim)

***

(Rusałeczko moja wiślana...)

Ці дазволіш, рачная дзяўчынка,
Да цябе падысці на хвілінку
У бяссонні?
Пасівелі зусім ад кахання
Мае скроні.

Хай мінулае сыдзе туманам.
Будзь маім узгалоўем ціхмяным,
Сном спакусным.
Анямелі зусім ад кахання
Мае вусны.

Хай я восень спазнаў даастатку –
Заіскрыся вясноваю згадкай
Блізу ночы.
Затужылі зусім ад кахання
Мае вочы.

Хай засну я, нібыта вясною,
З той дзяўчынкай маёю рачною,
Незнаёмкай.
Супакой мяне сумнай усмешкай
Вуснаў тонкіх.

Адкахаў я тры чвэрці кахання,
Ды хачу яго выпіць дазвання
І да згубы.
Мо цябе назаву я, сірэнка,
Самай любай...

Мо цябе, мо – хто ўведаць здалее? –
Тую зорку, што ў прыцемку тлее,
Дагарае...
Вось і ўсё, рачная дзяўчынка,
Дарагая...

пераклад з польскай – Андрэй Стэфановіч

<a class="site" href="/authors/98.html"><h2 style='font-weight:bold;font-size:20pt;margin-bottom:5px'>Мікола Зэраў</h2><h3 style='font-size:14pt'>(Микола Зеров)</h3></a><a name="novy_hod"></a><h2>Пад Новы год</h2><h3>(Під Новий рік)</h3>Ішоў дадому, цукар нёс пайковы,<br/>Аб працы думаў – горкі мой прысуд...<br/>Свяціў агнёвай стужкай Галівуд<br/>У чарах навагодняе абновы.<br/><br/>Скрозь шамацела. Рады святам новым,<br/>Насустрач невядомаму йшоў люд;<br/>Мароз прыбраў учорашні ўвесь бруд,<br/>Што сэрца ціснуў, накладаўшы ковы.<br/><br/>Мінала зайздрасць, суцішаўся шал...<br/>Што ж! Хай вяршыцца бедны рытуал<br/>Звычайнае сустрэчы пілігрыма.<br/><br/>Няхай юнак у мроях давідна<br/>Схіляецца бяздумнымі вачыма<br/>Над шклянкаю ружовага віна.<br/><br/><p class="right"><em>пераклад з украінскай – <a href="http://prajdzisvet.org/translator/56-artsiomau-aliaksiej.html">Аляксей Арцёмаў</a></em></p><a class="site" href="/authors/41.html"><h2 style='font-weight:bold;font-size:20pt;margin-bottom:5px'>Баляслаў Лесьмян</h2><h3 style='font-size:14pt'>(Bolesław Leśmian)</h3></a><h2>Піла</h2><h3>(Piła)</h3><a name="pila"></a>Шкандыбае лесам змара, як піла худая<br/>А зубамі хлопцаў вабіць – чары пекла знае.<br/><br/>Прыглядзела хлопца-зуха пасярод даліны:<br/>“Пра цябе начамі мару – вой-люлі каліна!<br/><br/>Навастру свае цалункі для цябе, мой любы,<br/>Промні сонца ў цёмным лесе – вось жа мае зубы!<br/><br/>Зачаруйся той красою, што не меў даволі,<br/>Ахініся тымі снамі, што не сніў ніколі!<br/><br/>Пакладзіся галавою на дзірван духмяны,<br/>Пакахай мяне ты ў жыце ды ў глушы лісцвянай!“<br/><br/>“Мілаваць цябе я стану колькі маю сілы,<br/>Зацалую – аж ад шчасця паляціш на крылах!<br/><br/>Буду брыдзіцца дзяўчатак, з кім даўней сваволіў,<br/>Бо рыдаюць ад любошчаў, быццам ад нядолі.<br/><br/>Прагну выспрабаваць целам новую пяшчоту,<br/>Прагну вусны пачырвоніць для шальной ахвоты!<br/><br/>Для тваёй уцехі, краля, дай перавярнуцца,<br/>Толькі б на тваіх зубочках юрам скалануцца!”<br/><br/>Застагнала ад раскошы, іклы завастрыла:<br/>“Да мілосці, як на ляды, палячу, мой мілы!”<br/><br/>Загула вярба над імі веццем бурштыновым,<br/>Зведаў хлопец тую міласць з прысмакам сталёвым!<br/><br/>Учапілася зубамі, як сабака ў косці:<br/>“Гэй, душу тваю адпраўлю да чарцей ў госці!”<br/><br/>Падзяліла любатою парубка на скібы:<br/>“Хай вам смерць, мае шматочкі, выпрастае хібы”.<br/><br/>Зашпурнула цела ў сквару дый у снег зіхоткі<br/>“Хай Пан Бог вас пазбірае, людскія ашмёткі!”<br/><br/>Захацелі, як калісьці, у адно сабрацца,<br/>Ды не здолелі на свеце самі адшукацца.<br/><br/>Пачалі павекі лыпаць, пыл ляціць з ухабаў –<br/>Невядома, хто міргае, – чалавек ці жаба.<br/><br/>Галава за каркам скача, цераз гаць пагоня,<br/>Як гарбуз, што на базары выслізнуў з далоняў.<br/><br/>Яр прыдбанымі грудзямі дыхае драпежна,<br/>А вярба з макушкі вухам чуе свет належна!<br/><br/>Параскіданыя вочы цьмеюць за гарою,<br/>Тое б’ецца ў павуціне – у вуллі спіць другое.<br/><br/>Вось адна нага на ўзлеску кінулася ў скокі,<br/>А другая ў жыце кленчыць, мерае валокі.<br/><br/>І рука, што прыўзнялася над бязлюдным гаем,<br/>Пажагнала наўздагонку цень ля небакраю!<br/><br/><p class="right"><em>пераклад з польскай – <a href="http://prajdzisvet.org/translator/42-zhautkou-ihar.html">Ігар Жалткоў</a></em></p><br/><br/><br/><br/><div class="center f20 bold pb30" style="color:#999">Б Л І Ц - К О Н К У Р С</div><a class="site" href="/authors/84.html"><h2 style='font-weight:bold;font-size:20pt;margin-bottom:5px'>Марыя Канапніцкая</h2><h3 style='font-size:14pt'>(Maria Konopnicka)</h3></a><a name="zima"></a><h2>Злая зіма</h2><h3>(Zła zima)</h3>Гу! Гу! Га! Злая нашая зіма!<br/>Шчыпле ў нос, за вушы шчыпле,<br/>Снег пякучы ў вочы сыпле,<br/>Ветрам поле замятае –<br/>Злая, ой якая злая!<br/><br/>Гу! Гу! Га! Злая нашая зіма!<br/>Ў апранасе доўгай, белай<br/>Шэрым пэндзлем водзіць смела,<br/>Дрэвам рукі аплятае –<br/>Злая, ой якая злая!<br/><br/>Гу! Гу! Га! Злая нашая зіма!<br/>Не баімся зімняй злечы –<br/>Снежкай ёй дамо ў плечы!<br/>Хай нас доўга памятае,<br/>Злая, ой якая злая!<br/><br/><p class="right"><em>пераклад з польскай – <a href="http://prajdzisvet.org/translator/61-sarotnik-andrej.html">Андрэй Саротнік</a></em></p><a class="site" href="/authors/79.html"><h2 style='font-weight:bold;font-size:20pt;margin-bottom:5px'>Іван Франко</h2><h3 style='font-size:14pt'>(Іван Франко)</h3></a><a name="sneh"></a><h2>***</h2><h3>(Сипле, сипле, сипле сніг...)</h3>Сыпле, сыпле, сыпле снег<br/>З шэрага нябёс бяздоння.<br/>Мірыядамі ляцяць<br/>Колкія сняжынкі сёння.<br/><br/>Аднастайнасцю журбы,<br/>Холадам ліхое долі<br/>Засыпаюць цэлы свет,<br/>Прыгажосць лугоў і поля.<br/><br/>Забыцця кілім цяжкі,<br/>Адубення, атупення<br/>Ахінуў усё і сцяў<br/>Аж да самага карэння.<br/><br/>Сыпле, сыпле, сыпле снег<br/>І кілімам прыціскае,<br/>Полымя жыцця ў душы<br/>Слабне, чэзне і згасае.<br/><br/><p class="right"><em>пераклад з украінскай – <a href="http://prajdzisvet.org/translator/61-sarotnik-andrej.html">Андрэй Саротнік</a></em></p><br/><br/><br/><br/><div class="center f20 bold pb30" style="color:#999999">К У Б А К М А Й С Т Р А</div><a class="site" href="/authors/85.html"><h2 style='font-weight:bold;font-size:20pt;margin-bottom:5px'>Юльян Тувім</h2><h3 style='font-size:14pt'>(Julian Tuwim)</h3></a><a name="rusaleczko"></a><h2>***</h2><h3>(Rusałeczko moja wiślana...)</h3>Ці дазволіш, рачная дзяўчынка,<br/>Да цябе падысці на хвілінку<br/>У бяссонні?<br/>Пасівелі зусім ад кахання<br/>Мае скроні.<br/><br/>Хай мінулае сыдзе туманам.<br/>Будзь маім узгалоўем ціхмяным,<br/>Сном спакусным.<br/>Анямелі зусім ад кахання<br/>Мае вусны.<br/><br/>Хай я восень спазнаў даастатку –<br/>Заіскрыся вясноваю згадкай<br/>Блізу ночы.<br/>Затужылі зусім ад кахання<br/>Мае вочы.<br/><br/>Хай засну я, нібыта вясною,<br/>З той дзяўчынкай маёю рачною,<br/>Незнаёмкай.<br/>Супакой мяне сумнай усмешкай<br/>Вуснаў тонкіх.<br/><br/>Адкахаў я тры чвэрці кахання,<br/>Ды хачу яго выпіць дазвання<br/>І да згубы.<br/>Мо цябе назаву я, сірэнка,<br/>Самай любай...<br/><br/>Мо цябе, мо – хто ўведаць здалее? –<br/>Тую зорку, што ў прыцемку тлее,<br/>Дагарае...<br/>Вось і ўсё, рачная дзяўчынка,<br/>Дарагая...<br/><br/><p class="right"><em>пераклад з польскай – <a href="http://prajdzisvet.org/translator/25-stefanovich-andrej.html">Андрэй Стэфановіч</a></em></p><p class="rights">© Аляксей Арцёмаў, пераклад, 2010</p><p class="rights">© Ігар Жалткоў, пераклад, 2010</p><p class="rights">© Андрэй Саротнік, пераклад, 2010</p><p class="rights">© Андрэй Стэфановіч, пераклад, 2010</p><br><br><a href='PS_PAGE_LINK'>чытайце цалкам на prajdzisvet.org</a>
Дадаць у ЖЖ
Tweet

АЎТАПАРТРЭТ З ЛЮСТЭРКАМІ