Джэймс Дуглас Морысан (James Douglas Morrison) - Голас Змея. Вершы

Голас Змея Вершы

* * *

(The Voice of the Serpent...)

Голас Змея
сухое сыканне часу і пaры і
залатых аркушаў
старых кніг у зруйнаваных Храмах
Парахнеюць бачыны – бачыш?

Я не патурбую
Я не сыду

Хадзем, сказаў ён лагодна

стары з’явіўся
і стомлена танчыць
між раскіданых мёртвых
ціха яны варушацца

* * *

(An angel runs...)

Анёл бяжыць
Скрозь імгненне святла
Скрозь пакой
Здань апярэджвае нас
Цень пераследуе нас
І штораз як спыняемся
Мы падаем

* * *

(The Wolf...)

Воўк
што жыве пад скалой
запрасіў мяне
выпіць яго сцюдзёнай
Вады.
Не плюхацца ды купацца
а пакінуць сонца і
зведаць мёртвую пустку
ноч і халодных людзей
што гуляюць там.

* * *

(Fence my sacred fire...)

Абгарадзі мой зніч.
Я хачу. Быць простым, чорным і чыстым
Цьмяным нічым
Хачу
Мора – зялёнае
Дым
Як дзіцячы сон
як калядная мара
бяспроспы.

* * *

(Buildings gilded no interruption...)

Будынкі залацеюць спакваля.

Гмахі навокал.
Наш дом быў застылай астралогіяй
Маленькія флейты здабылі сабе
шпачыны світанак
Ды ў вусці ракі
пасткі спынілі нашу вячэру.
Ён вярнуўся дахаты з кайстрамі
мяса і мехам мукі і
хлеб падымаўся і
сям’я красавала.

Скрыжаванне

(The crossroads)

Сустрэўшы цябе ля бацькоўскае брамы
Мы скажам табе што рабіць
Што трэба рабіць
каб выжыць

Пакінь прагнілыя бацькавы
гарады
Пакінь атрутныя калодзежы
і крывавыя вуліцы
А цяпер уваходзь у добры лес

* * *

(The Endless quest a vigil...)

Бясконцы пошук – чуйнаванне
вартавых вежаў і фортаў,
што супраць мора і часу.
Яны перамогуць? Магчыма.

Яны ўсё стаяць, і ў іх
ціхіх пакоях блукаюць
душы памерлых,
якія пільнуюць жывых.

Хутка мы будзем з імі.
Хутка мы пройдзем
праз сцены часу. Не будзем
сумаваць ні аб чым,

толькі адно аб адным.

Прачніся

(Awake)

Прачніся
Скінь сны з валасоў
Мая любая дзетка, мая салодкая
Выберы дзень і знак
свайго дня –
1-е, што ўбачыш.

Абгарэлае дрэва, нібы вялізная
першабытная птушка,
на гарачых хвалях горкага лісця
патрэскваюць казкі.
Багі тратуараў будуць рабіць на цябе.
Суседні лес,
Пусты забыты музей, і
пляскаты пагорак,
і цяжарная гара –
помнік над шапікам
дзе хаваюцца дзеці
пасля школы.

Чаму я п’ю?

(Why do I drink?)

Чаму я п’ю?
Так я магу пісаць вершы.

Часам калі ўсё ўжо сказана
і ўсё пачварнае занураецца
ў глыбокі сон –

Гэта і ёсць абуджэнне,
а што засталося, – праўда.
Калі цела спустошана –
дух мацнее.
Даруй мне, Ойча, бо я ведаю,
што раблю.
Я хачу пачуць апошні Верш
апошняга Паэта.

пераклад з ангельскай –Алена Пятровіч

<a name="voice"></a><h2>* * *</h2><h3>(The Voice of the Serpent...)</h3>Голас Змея<br/>сухое сыканне часу і пaры і<br/>залатых аркушаў<br/>старых кніг у зруйнаваных Храмах<br/>Парахнеюць бачыны – бачыш?<br/><br/>Я не патурбую<br/>Я не сыду<br/><br/>Хадзем, сказаў ён лагодна<br/><br/>стары з’явіўся<br/>і стомлена танчыць<br/>між раскіданых мёртвых<br/>ціха яны варушацца<br/><a name="angel"></a><h2>* * *</h2><h3>(An angel runs...)</h3>Анёл бяжыць<br/>Скрозь імгненне святла<br/>Скрозь пакой<br/>Здань апярэджвае нас<br/>Цень пераследуе нас<br/>І штораз як спыняемся<br/>Мы падаем<br/><a name="wolf"></a><h2>* * *</h2><h3>(The Wolf...)</h3>Воўк<br/>што жыве пад скалой<br/>запрасіў мяне<br/>выпіць яго сцюдзёнай<br/>Вады.<br/>Не плюхацца ды купацца<br/>а пакінуць сонца і<br/>зведаць мёртвую пустку<br/>ноч і халодных людзей<br/>што гуляюць там.<br/><a name="fence"></a><h2>* * *</h2><h3>(Fence my sacred fire...)</h3>Абгарадзі мой зніч.<br/>Я хачу. Быць простым, чорным і чыстым<br/>Цьмяным нічым<br/>Хачу<br/>Мора – зялёнае<br/>Дым<br/>Як дзіцячы сон<br/>як калядная мара<br/>бяспроспы.<br/><a name="buildings"></a><h2>* * *</h2><h3>(Buildings gilded no interruption...)</h3>Будынкі залацеюць спакваля.<br/><br/>Гмахі навокал.<br/>Наш дом быў застылай астралогіяй<br/>Маленькія флейты здабылі сабе<br/>шпачыны світанак<br/>Ды ў вусці ракі<br/>пасткі спынілі нашу вячэру.<br/>Ён вярнуўся дахаты з кайстрамі<br/>мяса і мехам мукі і<br/>хлеб падымаўся і<br/>сям’я красавала.<br/><a name="crossroads"></a><h2>Скрыжаванне</h2><h3>(The crossroads)</h3>Сустрэўшы цябе ля бацькоўскае брамы<br/>Мы скажам табе што рабіць<br/>Што трэба рабіць<br/>каб выжыць<br/><br/>Пакінь прагнілыя бацькавы<br/>гарады<br/>Пакінь атрутныя калодзежы<br/>і крывавыя вуліцы<br/>А цяпер уваходзь у добры лес<br/><a name="endless"></a><h2>* * *</h2><h3>(The Endless quest a vigil...)</h3>Бясконцы пошук – чуйнаванне<br/>вартавых вежаў і фортаў,<br/>што супраць мора і часу.<br/>Яны перамогуць? Магчыма.<br/><br/>Яны ўсё стаяць, і ў іх<br/>ціхіх пакоях блукаюць<br/>душы памерлых,<br/>якія пільнуюць жывых.<br/><br/>Хутка мы будзем з імі.<br/>Хутка мы пройдзем<br/>праз сцены часу. Не будзем<br/>сумаваць ні аб чым,<br/><br/>толькі адно аб адным.<br/><a name="awake"></a><h2>Прачніся</h2><h3>(Awake)</h3>Прачніся<br/>Скінь сны з валасоў<br/>Мая любая дзетка, мая салодкая<br/>Выберы дзень і знак<br/>свайго дня –<br/>1-е, што ўбачыш.<br/><br/>Абгарэлае дрэва, нібы вялізная<br/>першабытная птушка,<br/>на гарачых хвалях горкага лісця<br/>патрэскваюць казкі.<br/>Багі тратуараў будуць рабіць на цябе.<br/>Суседні лес,<br/>Пусты забыты музей, і<br/>пляскаты пагорак,<br/>і цяжарная гара –<br/>помнік над шапікам<br/>дзе хаваюцца дзеці<br/>пасля школы.<br/><a name="drink"></a><h2>Чаму я п’ю?</h2><h3>(Why do I drink?)</h3>Чаму я п’ю?<br/>Так я магу пісаць вершы.<br/><br/>Часам калі ўсё ўжо сказана<br/>і ўсё пачварнае занураецца<br/>ў глыбокі сон –<br/><br/>Гэта і ёсць абуджэнне,<br/>а што засталося, – праўда.<br/>Калі цела спустошана –<br/>дух мацнее.<br/>Даруй мне, Ойча, бо я ведаю,<br/>што раблю.<br/>Я хачу пачуць апошні Верш<br/>апошняга Паэта.<br/><br/><p> </p><p align="right">пераклад з ангельскай –<a href="http://prajdzisvet.org/translator/9-piatrovich-aliena.html">Алена Пятровіч</a></p><br/></p><p class="rights">© Алена Пятровіч, пераклад, 2010</p><p class="mt15"><a class="wrapper" target="_blank" href="/storehouse/authors/Morrison, James Douglas/Morrison_vershy.pdf"><img class="text" alt='Morrison, James Douglas.pdf' src="/img/icons/pdf.gif"/></a> <a class="wrapper" target="_blank" href="/storehouse/authors/Morrison, James Douglas/Morrison_vershy.doc"><img class="text" alt='Morrison, James Douglas.doc' src="/img/icons/doc.gif"/></a></p><br><br><a href='PS_PAGE_LINK'>чытайце цалкам на prajdzisvet.org</a>
Дадаць у ЖЖ
Tweet

АЎТАПАРТРЭТ З ЛЮСТЭРКАМІ

Джэймс Дуглас Морысан (James Douglas Morrison) 1943 – 1971

Голас Змея Вершы

* * *

(The Voice of the Serpent...)

* * *

(An angel runs...)

* * *

(The Wolf...)

* * *

(Fence my sacred fire...)

* * *

(Buildings gilded no interruption...)

Скрыжаванне

(The crossroads)

* * *

(The Endless quest a vigil...)

Прачніся

(Awake)

Чаму я п’ю?

(Why do I drink?)