Канстанцінас Кавафіс (Κωνσταντίνος Καβάφης) - У чаканні варвараў. Вершы

У чаканні варвараў Вершы

У чаканні варвараў

(Περιμένοντας τους Bαρβάρους)

— Чаму на гэтай плошчы сабраліся мы?

— Таму што сёння прыбываюць варвары.

— Чаму тады сенат сядзіць без дзеянняў
і новыя законы не прымаюцца?

— Таму што сёння прыбываюць варвары,
а значыць, не патрэбныя сенатары:
свае законы прынясуць нам варвары.

— Чаму так рана імператар наш падняўся?
Чаму ён сеў ля брамы гарадское
на троне і з каштоўнымі кляйнодамі?

— Таму што сёння прыбываюць варвары,
і хоча іх прыняць правадыра
наш імператар і ўручыць пергамент,
падрыхтаваны загадзя, — у ім
пазначаныя званні ганаровыя.

— Чаму тады і консулы, і прэтары
надзелі сёння тогі пурпуровыя?
Нашто ім бранзалеты з аметыстамі,
пярсцёнкі смарагдовыя зіхоткія?
Навошта жэзлы ў іх руках разьблёныя,
аздобленыя золатам і срэбрам?

— Таму што сёння прыбываюць варвары,
а іх сляпіў заўсёды бляск каштоўнасцяў.

— Чаму не выйшлі годныя аратары,
каб запаліць натоўпы красамоўствам?

— Таму што сёння прыбываюць варвары,
і нудзіць варвараў майстэрства нашых рытараў.

— Чаму ж запанавала тут разгубленасць
і твары ад трывогі пасур’ёзнелі?
Чаму імгненна апусцелі вуліцы
і ўсе ідуць дадому, задуменныя?

— Бо ноч прыйшла, а варвараў не бачна,
ідуць з памежжа весткі неспакойныя,
нібыта болей не існуе варвараў.

І як цяпер мы будзем жыць без варвараў?
Бо варвары былі хоць нейкім выйсцем.

пераклад з навагрэцкай — Ганна Янкута і К. Коракс

Успомні, цела…

(Θυμήσου, Σώμα...)

Успомні, цела, не пра тое, колькі ты кахала,
не толькі ложкі, што цябе прымалі,
але і жарсць, якая ззяла ціха
ў вачах, што колісь на цябе глядзелі,
і ў голасе дрыготкім, — і заўсёды
ёй замінала нейкая драбніца.
Цяпер, калі мінула ўсё, здаецца,
што ты таксама аддавалася той жарсці,
якая ззяла — ўспомні — як жа ззяла
ў вачах, што пазіралі на цябе,
і ў голасе дрыжала — для цябе, успомні, цела.

пераклад з навагрэцкай — К. Коракс

Вяртайся

(Επέστρεφε)

Часцей вяртайся і бяры мяне,
ты, пачуццё каханае, часцей бяры мяне,
у час, калі жывая памяць цела,
і кроў пульсуе ад жаданняў даўніх,
калі ўсё памятаюць вусны, скура,
і рукі быццам зноў цябе кранаюць.
Вяртайся ўночы і бяры мяне,
калі ўсё памятаюць вусны, скура...

пераклад з навагрэцкай — К. Коракс

Аднастайнасць

(Μονοτονια)

За днямі дні праходзяць аднастайна,
Аднолькавасць мінае шматразова,
І кожнае імгненне, як звычайна,
Без змен увасабляецца нанова.

І з году ў год — гісторыя старая.
Прадказваць прышласць лёгка да блазенства,
Бо “заўтра” зноў “учора” паўтарае
І з будучыняй траціць падабенства.

пераклад з навагрэцкай — К. Коракс

<a name="varvary"></a><h2>У чаканні варвараў</h2><h3>(Περιμένοντας τους Bαρβάρους)</h3> — Чаму на гэтай плошчы сабраліся мы? — Таму што сёння прыбываюць варвары. — Чаму тады сенат сядзіць без дзеянняў і новыя законы не прымаюцца? — Таму што сёння прыбываюць варвары, а значыць, не патрэбныя сенатары: свае законы прынясуць нам варвары. — Чаму так рана імператар наш падняўся? Чаму ён сеў ля брамы гарадское на троне і з каштоўнымі кляйнодамі? — Таму што сёння прыбываюць варвары, і хоча іх прыняць правадыра наш імператар і ўручыць пергамент, падрыхтаваны загадзя, — у ім пазначаныя званні ганаровыя. — Чаму тады і консулы, і прэтары надзелі сёння тогі пурпуровыя? Нашто ім бранзалеты з аметыстамі, пярсцёнкі смарагдовыя зіхоткія? Навошта жэзлы ў іх руках разьблёныя, аздобленыя золатам і срэбрам? — Таму што сёння прыбываюць варвары, а іх сляпіў заўсёды бляск каштоўнасцяў. — Чаму не выйшлі годныя аратары, каб запаліць натоўпы красамоўствам? — Таму што сёння прыбываюць варвары, і нудзіць варвараў майстэрства нашых рытараў. — Чаму ж запанавала тут разгубленасць і твары ад трывогі пасур’ёзнелі? Чаму імгненна апусцелі вуліцы і ўсе ідуць дадому, задуменныя? — Бо ноч прыйшла, а варвараў не бачна, ідуць з памежжа весткі неспакойныя, нібыта болей не існуе варвараў. І як цяпер мы будзем жыць без варвараў? Бо варвары былі хоць нейкім выйсцем. пераклад з навагрэцкай — <a href="http://prajdzisvet.org/translators/11-jankuta-hanna.html">Ганна Янкута</a> і <a href="http://prajdzisvet.org/translators/44-koraks-k.html">К. Коракс</a> <a name="uspomni-ciela"></a><h2>Успомні, цела…</h2><h3>(Θυμήσου, Σώμα...)</h3> Успомні, цела, не пра тое, колькі ты кахала, не толькі ложкі, што цябе прымалі, але і жарсць, якая ззяла ціха ў вачах, што колісь на цябе глядзелі, і ў голасе дрыготкім, — і заўсёды ёй замінала нейкая драбніца. Цяпер, калі мінула ўсё, здаецца, што ты таксама аддавалася той жарсці, якая ззяла — ўспомні — як жа ззяла ў вачах, што пазіралі на цябе, і ў голасе дрыжала — для цябе, успомні, цела. пераклад з навагрэцкай — <a href="http://prajdzisvet.org/translators/44-koraks-k.html">К. Коракс</a> <a name="viartajsia"></a><h2>Вяртайся</h2><h3>(Επέστρεφε)</h3> Часцей вяртайся і бяры мяне, ты, пачуццё каханае, часцей бяры мяне, у час, калі жывая памяць цела, і кроў пульсуе ад жаданняў даўніх, калі ўсё памятаюць вусны, скура, і рукі быццам зноў цябе кранаюць. Вяртайся ўночы і бяры мяне, калі ўсё памятаюць вусны, скура... пераклад з навагрэцкай — <a href="http://prajdzisvet.org/translators/44-koraks-k.html">К. Коракс</a> <a name="monotonia"></a><h2>Аднастайнасць</h2><h3>(Μονοτονια)</h3> За днямі дні праходзяць аднастайна, Аднолькавасць мінае шматразова, І кожнае імгненне, як звычайна, Без змен увасабляецца нанова. І з году ў год — гісторыя старая. Прадказваць прышласць лёгка да блазенства, Бо “заўтра” зноў “учора” паўтарае І з будучыняй траціць падабенства. пераклад з навагрэцкай — <a href="http://prajdzisvet.org/translators/44-koraks-k.html">К. Коракс</a> © К. Коракс, пераклад, 2011 © Ганна Янкута, пераклад, 2011 <a href='PS_PAGE_LINK'>чытайце цалкам на prajdzisvet.org</a>
Дадаць у ЖЖ
Tweet

АЎТАПАРТРЭТ З ЛЮСТЭРКАМІ

Канстанцінас Кавафіс (Κωνσταντίνος Καβάφης) 1863 – 1933

У чаканні варвараў Вершы

У чаканні варвараў

(Περιμένοντας τους Bαρβάρους)

Успомні, цела…

(Θυμήσου, Σώμα...)

Вяртайся

(Επέστρεφε)

Аднастайнасць

(Μονοτονια)