Полечка

(Polka)

Чалзу Кенэту Вільямcу

Аднойчы я стрэў флейтыста,
у Летуве, у Вільні.
нігерыйца, апроч усяго,
і, да таго ж, юдэя,
які граў полечку, як Траволта.

Ён зваў сябе Радзівілам,
і нейкім словам на “М”,
але не, не Майстар,
а Манцый ці неяк так;
хто б ён ні быў,
ён граў полечку, як Траволта.

Ён жыў у вар’яцкім матэлі,
ды што там — наўпрост бардэлі,
так ён сказаў, хоць, напэўна, схлусіў,
але ён граў полечку, як Траволта.

У дадатак, ён быў тырчком,
але мне ён адно сказаў:
яму трэба ўзяць пяцьдзясят,
бо ён алкаголік, але што з таго —
ён граў полечку, як Траволта.

Ці мне лепей сказаць,
ён граў, як Траволта, калі ён граў,
бо вулічныя музыкі
часта пад мухаю,
а ў стане такім
цяжка граць полечку, як Траволта.

Ён жыў у бардэлі,
гэты наркот і хлус.
Як ён дайшоў да такога жыцця?
Гэта лёгка магло стацца
з табой ці са мной,
але, скажам, я,
не магу сыграць полечкі, як Траволта.

Кахаць па-кітайску

(Chinese Love)

пераклад з ангельскай — Марыя Мартысевіч

© Ismail Bala, 2011

© Марыя Мартысевіч, пераклад, 2011