Юльян Урсын Нямцэвіч (Julian Ursyn Niemcewicz) - Паўлін, сава і іншыя. Байкі

Паўлін, сава і іншыя Байкі

Паўлін і сава

(Paw i sowa)

Нярэдка штось, чаго не маем самі,
Праз тое, што кіруе зайздрасць намі,
Мы ў іншых хочам палічыць за ганы —
Тут прыклад не адзін у свеце знаны.
"Што за пачвара!" — на Паўліна так
Важная Сава крычала,
"Ну навошта ён, бядак,
Гэтак хвост узняў няўдала
Дый хадой такі нязграбны,
Што ні ўзяць — усім нявабны".
"Tак, — той адказваў, — і прычына ясная.
Праз тое брыдкі я, што ты — прыўкрасная".

Матыль і пчала

(Motyl i pszczeła)

Між кветак пышнае паляны
Адзін Матыль, багата ўбраны
Парчою й сінім аксамітам,
Пералятаў туды й сюды са спрытам.
І вось нарэшце шлях
Ён скіраваў на вабны пах
Фіялкі, а ў фіялцы ўжо Пчала
З духмянай чары
Піла салодкія нектары.
Пчалу штурхнуўшы крайчыкам крыла,
Матыль крычыць: "А ну, кузурка, прэч!
Мне трэба сесці тут! І не пярэч!
Ты ж, пэўна, знаеш, хто я!" — А яна
"О так, — гаворыць, — знаю, і здаўна.
Мяне ты ўборам не падманеш кідкім:
Нядаўна шчэ быў вусенем ты гідкім".

Рапуха і святляк

(Ropucha i robaczek świecący)

У глухой начной цямрэчы
Ззяў Святляк на сцежцы роснай,
Ды на вочы недарэчы
Трапіўся Рапусе злоснай,
І Рапуха без адкладу
На яго струменем яду
Плюе. "Чым заслужыў такой я долі?" —
Спытаў ён, як замгліліся ўжо вочы.
Быў яму адказ: "Даволі,
Што святло ліеш ты ўночы".

пераклад з польскай — Антон Францішак Брыль

<a name="paulin"></a><h2>Паўлін і сава</h2><h3>(Paw i sowa)</h3><BR>Нярэдка штось, чаго не маем самі,<BR>Праз тое, што кіруе зайздрасць намі, <BR>Мы ў іншых хочам палічыць за ганы — <BR>Тут прыклад не адзін у свеце знаны.<BR>"Што за пачвара!" — на Паўліна так<BR> Важная Сава крычала,<BR>"Ну навошта ён, бядак,<BR> Гэтак хвост узняў няўдала<BR>Дый хадой такі нязграбны,<BR>Што ні ўзяць — усім нявабны".<BR>"Tак, — той адказваў, — і прычына ясная.<BR>Праз тое брыдкі я, што ты — прыўкрасная".<BR><BR><BR><BR><a name="matyl"></a><h2>Матыль і пчала</h2><h3>(Motyl i pszczeła)</h3><BR>Між кветак пышнае паляны<BR>Адзін Матыль, багата ўбраны<BR>Парчою й сінім аксамітам,<BR>Пералятаў туды й сюды са спрытам.<BR>І вось нарэшце шлях<BR>Ён скіраваў на вабны пах<BR>Фіялкі, а ў фіялцы ўжо Пчала<BR>З духмянай чары<BR>Піла салодкія нектары.<BR>Пчалу штурхнуўшы крайчыкам крыла,<BR>Матыль крычыць: "А ну, кузурка, прэч!<BR>Мне трэба сесці тут! І не пярэч! <BR>Ты ж, пэўна, знаеш, хто я!" — А яна<BR>"О так, — гаворыць, — знаю, і здаўна.<BR>Мяне ты ўборам не падманеш кідкім:<BR>Нядаўна шчэ быў вусенем ты гідкім".<BR><BR><BR><BR><a name="rapuha"></a><h2>Рапуха і святляк</h2><h3>(Ropucha i robaczek świecący)</h3><BR>У глухой начной цямрэчы<BR>Ззяў Святляк на сцежцы роснай,<BR>Ды на вочы недарэчы<BR>Трапіўся Рапусе злоснай,<BR>І Рапуха без адкладу<BR>На яго струменем яду<BR>Плюе. "Чым заслужыў такой я долі?" —<BR>Спытаў ён, як замгліліся ўжо вочы.<BR>Быў яму адказ: "Даволі, <BR>Што святло ліеш ты ўночы".<BR><BR><p align="right"><em>пераклад з польскай</em> — <a href="http://prajdzisvet.org/translators/28-bryl-anton-frantsishak.html">Антон Францішак Брыль</a></p><BR><BR><p class="rights">© Антон Францішак Брыль, пераклад, 2011</P><br><br><a href='PS_PAGE_LINK'>чытайце цалкам на prajdzisvet.org</a>
Дадаць у ЖЖ
Tweet

АЎТАПАРТРЭТ З ЛЮСТЭРКАМІ

Юльян Урсын Нямцэвіч (Julian Ursyn Niemcewicz) 1758 – 1841