Ігар Паглазаў (Игорь Поглазов) - У паломніцтве літар. Вершы

У паломніцтве літар Вершы

* * *

(Всё застыло, как на фотографии...)

Усё стаіць, нібы на фатаграфіі.
Дым агню, цякучыя пяскі.
Мішка, Мішка, вось бы ў Бесарабію.
У люстры суму там мяне пакінь.

Цёмнай плынню ноч раскіне путы,
Зорак сыпане, зашапаціць.
Там бярозка, як мая пакута
Будзе рэй святочны завадзіць.

Там агонь, і брама там скавыча,
Журавом зацягне красавік.
Мішка, Мішка, я сваім абліччам
Даганяю журавовы смык.

пераклад з рускай — Глеб Лабадзенка

* * *

(Берберский король с голубыми глазами...)

Берберскі кароль — і блакітныя вочы,
З дзіравай кішэнню на восліку крочыў,
Прынёс мне галінку зялёнай агавы...

Кахаю! — крычалі мне зёлкі ласкава
Кахаю! — крычалі вялікія дрэвы!
Кахаю! — клялі і кляліся залевай.
А ён усміхаўся на шэранькім муле,
Бы пчолка, што мкнецца ў палаючы вулей.

І часам мне цяжка без грошай ў кішэні,
З галінкай агавы, на восліку шэрым
Стары і каштоўны прыяцель мой крочыць,
Берберскі кароль — і блакітныя вочы.

пераклад з рускай — Глеб Лабадзенка

* * *

(И в блуждании букв, в предложения слитых...)

І ў паломніцтве літар, у сказы ледзь злітых,
І ў накаце дарог, што на золку туман прыхаваў,
Ганарыцца магу — у вар’яцтве галоў паспалітых
Мой куток запляваны сам Творца Нябёс цалаваў.

Свет наш дзіўна ліняе сваімі вякамі,
Белы дым пагулянак цярусіць на дол небасхіл.
Старажытная памяць у горле стаіць камякамі
У журботнай самоце душы і магіл.

І не выкрасці ў статуй багоў чарадзейнага дыску.
Пусташолахам крокі сціхаюць, і не пакахаць.
Зарыдае небесным блакітам мой твар васіліска,
Развітальнай насмешкі не здолеўшы адлюстраваць.

пераклад з рускай — Андрэй Хадановіч

* * *

(Журавль Ветхого Завета...)

Старога Запавету жораў,
Ён дзень пры дні ў маім акне.
Амаль губляецца ў прасторы —
І зноў прыходзіць да мяне.

Як брама скардзіцца старая;
П’е, нібы ліст, у траўня з рук;
Як Бальмант, д’ябла дакарае,
На парыжэлы сеўшы брук.

Старога Запавету жораў
Сваю тугу дамоў нясе,
Нібыта бацькаўшчыны хворай
Пячаткі зразумеў усе.

пераклад з рускай — Андрэй Хадановіч

* * *

(Пажити мои, пажити...)

Па жыце маім, па жыце...
Пажыць бы яшчэ, пажыць бы.
Ад збаўлення нашага
Ды за Збаўцу нашага.

Не далі мне, не далі.
Там анёлы снедалі.
Устануць, павагаюцца —
І не павітаюцца.

Не жылі ніколі вы,
Рукі мае кволыя,
Думкі асцярожныя
З дзеямі астрожнымі.

Адышлі знябытымі.
Неба — не блакіт — дымы.
Кажам, як з нябыту, мы:
Дзе мы? Дзе мы? Дзе мы?

пераклад з рускай — Глеб Лабадзенка і Андрэй Хадановіч

<a name="iak na fatahrafii"></a><h2>* * *</h2><h3>(Всё застыло, как на фотографии...)</h3>Усё стаіць, нібы на фатаграфіі. Дым агню, цякучыя пяскі. Мішка, Мішка, вось бы ў Бесарабію. У люстры суму там мяне пакінь. Цёмнай плынню ноч раскіне путы, Зорак сыпане, зашапаціць. Там бярозка, як мая пакута Будзе рэй святочны завадзіць. Там агонь, і брама там скавыча, Журавом зацягне красавік. Мішка, Мішка, я сваім абліччам Даганяю журавовы смык. пераклад з рускай — <a href="http://prajdzisvet.org/translator/40-labadzienka-hlieb.html">Глеб Лабадзенка</a><a name="berberski"></a><h2>* * *</h2><h3>(Берберский король с голубыми глазами...)</h3>Берберскі кароль — і блакітныя вочы, З дзіравай кішэнню на восліку крочыў, Прынёс мне галінку зялёнай агавы... Кахаю! — крычалі мне зёлкі ласкава Кахаю! — крычалі вялікія дрэвы! Кахаю! — клялі і кляліся залевай. А ён усміхаўся на шэранькім муле, Бы пчолка, што мкнецца ў палаючы вулей. І часам мне цяжка без грошай ў кішэні, З галінкай агавы, на восліку шэрым Стары і каштоўны прыяцель мой крочыць, Берберскі кароль — і блакітныя вочы. пераклад з рускай — <a href="http://prajdzisvet.org/translator/40-labadzienka-hlieb.html">Глеб Лабадзенка</a><a name="u palomnictve"></a><h2>* * *</h2><h3>(И в блуждании букв, в предложения слитых...)</h3>І ў паломніцтве літар, у сказы ледзь злітых, І ў накаце дарог, што на золку туман прыхаваў, Ганарыцца магу — у вар’яцтве галоў паспалітых Мой куток запляваны сам Творца Нябёс цалаваў. Свет наш дзіўна ліняе сваімі вякамі, Белы дым пагулянак цярусіць на дол небасхіл. Старажытная памяць у горле стаіць камякамі У журботнай самоце душы і магіл. І не выкрасці ў статуй багоў чарадзейнага дыску. Пусташолахам крокі сціхаюць, і не пакахаць. Зарыдае небесным блакітам мой твар васіліска, Развітальнай насмешкі не здолеўшы адлюстраваць. пераклад з рускай — <a href="http://prajdzisvet.org/translator/5-khadanovich-andrej.html">Андрэй Хадановіч</a><a name="zhorau"></a><h2>* * *</h2><h3>(Журавль Ветхого Завета...)</h3>Старога Запавету жораў, Ён дзень пры дні ў маім акне. Амаль губляецца ў прасторы — І зноў прыходзіць да мяне. Як брама скардзіцца старая; П’е, нібы ліст, у траўня з рук; Як Бальмант, д’ябла дакарае, На парыжэлы сеўшы брук. Старога Запавету жораў Сваю тугу дамоў нясе, Нібыта бацькаўшчыны хворай Пячаткі зразумеў усе. пераклад з рускай — <a href="http://prajdzisvet.org/translator/5-khadanovich-andrej.html">Андрэй Хадановіч</a><a name="pa zhyce"></a><h2>* * *</h2><h3>(Пажити мои, пажити...)</h3>Па жыце маім, па жыце... Пажыць бы яшчэ, пажыць бы. Ад збаўлення нашага Ды за Збаўцу нашага. Не далі мне, не далі. Там анёлы снедалі. Устануць, павагаюцца — І не павітаюцца. Не жылі ніколі вы, Рукі мае кволыя, Думкі асцярожныя З дзеямі астрожнымі. Адышлі знябытымі. Неба — не блакіт — дымы. Кажам, як з нябыту, мы: Дзе мы? Дзе мы? Дзе мы? пераклад з рускай — <a href="http://prajdzisvet.org/translator/40-labadzienka-hlieb.html">Глеб Лабадзенка</a> і <a href="http://prajdzisvet.org/translator/5-khadanovich-andrej.html">Андрэй Хадановіч</a> © Глеб Лабадзенка, пераклад, 2010© Андрэй Хадановіч, пераклад, 2010 <a class="wrapper" target="_blank" href="/storehouse/authors/Pahlazau, Ihar/Pahlazau_vershy.pdf"><img class="text" alt='Pahlazau, Ihar.pdf' src="/img/icons/pdf.gif"/></a> <a class="wrapper" target="_blank" href="/storehouse/authors/Pahlazau, Ihar/Pahlazau_vershy.doc"><img class="text" alt='Pahlazau, Ihar.doc' src="/img/icons/doc.gif"/></a> <a href='PS_PAGE_LINK'>чытайце цалкам на prajdzisvet.org</a>
Дадаць у ЖЖ
Tweet

Art Detected

Ігар Паглазаў (Игорь Поглазов) 1966 – 1980

У паломніцтве літар Вершы

* * *

(Всё застыло, как на фотографии...)

* * *

(Берберский король с голубыми глазами...)

* * *

(И в блуждании букв, в предложения слитых...)

* * *

(Журавль Ветхого Завета...)

* * *

(Пажити мои, пажити...)