Лідзія Вадкерці-Гаварнікава (Lýdia Vadkerti-Gavorníková) - Трыванне. Вершы

Трыванне Вершы

Сугучча

(Súzvuk)

Калі падыходзіш да мяне
як да песні даўняй
словы якой ты з часам забыў

я раблюся навязлівым напевам
і спяваю цябе фальшыва

Калі падыходзіш да мяне
як да загадкі
сэнс якой ты даўно разгадаў

я раблюся галаваломкай
рэбусам для самой сябе

Калі падыходзіш да мяне
як да чыстай старонкі
на якой пішаш верш пра мяне

я раблюся вершам пра цябе
і ведаю сябе на памяць

Ліст

(List)

Я паслала табе ўчора ліст
які сёння да мяне вярнуўся

Калі б я сказала што ён быў сумным
гэта магло б прагучаць як дакор
і не было б такім важкім

Аднак каб маё слова не было для цябе
легкаважным
я дадам што ліст быў паважлівым

Галоўнае што я цябе ў ім папярэдзіла
калі ты зусім выпадкова
знойдзеш дзе-небудзь збан
а каля яго камень
звярні ўвагу на тое
каб яны не сустрэліся

Ці то камень у збан
або збан у камень
у любым выпадку гэта будзе віно
якое пралілося марна

Гэта я напісала табе ў лісце
які сёння паліты віном да мяне вярнуўся
як адказ

Карціна

(Obraz)

Гэты букет
уласна толькі карціна
адзін з незлічоных букетаў
і ад расквітнелай вазы
якая няспынна поіць
намаляваныя кветкі
няіснай жывою вадой
даўно ўжо не засталося ні чарапка

Але кветкі ўсё ж не вянуць
вада не старэе
квецень і ваза жывяць адна адну
тым часам як я вяну ў няспынных змяненнях

Гадамі я прыглядаюся
як гэта ўдаецца карціне
і паступова пачынаю разумець
што такое цуд

Але яго можна пазбавіць жыцця
адным бяскрыўдным мазком пэндзля

Багі

(Bohovia)

Яны збудавалі сабе трон
у найцямнейшым куце нашай падсвядомасці

Толькі як усёведныя
яны ўсё ж мусілі хаця б прадбачыць
што аднойчы мы пасвецім у куты

Ці можа мы былі нявартымі
іхных вялікіх намаганняў?..

За пакуту багі будуюць цяпер троны
на самым сонцы
і для нас

Мяжа

(Rozhranie)

На гэтым месцы
і ў гэты момант

у век
які ўжо асвойвае права
хваліць дзень перад вечарам
яшчэ не перастаўшы спадзявацца
на мудрасць заўтрашняга ранку

на месцы
якое адбілася на тваіх далонях
на падэшвах і на каленях
і таму ты можаш узяць з яго столькі
колькі сабе забірае ўробленая ралля
з поту свайго аратага

у момант
які табою цікавіцца
засяроджаны ў адзіным семі
ён мабыць змог бы змясціцца
паміж двух роднасных удараў
пары чужых сэрцаў
каб прыносіць плады

у імгненне
вызначальнае для цябе
яно раскладзена на плады
і мабыць магло б напоўніць
нават бясконцасць замкнёную
ў тоесным руху
паміж калыскай і звонам

і ў век
які ўжо ўсвядоміў
на шматстайнай разлозе вады
што ён нават не прыгубіў
з усіх крыніц
і таму спадзяецца аддана
на глыбокі глыток
з адзінай пітной студні

на гэтым месцы
у гэты момант
і ў гэты век
спакойна пастой
у цішыні
і пашукай сябе ў творы
ўласных дзён

Пераклад са славацкай – Святлана Богуш

Вершы ўзятыя са зборніка “Трыванне” (Trvanie, 1979).

<a name="suhuchcha"></a><h2>Сугучча</h2><h3>(Súzvuk)</h3> Калі падыходзіш да мяне як да песні даўняй словы якой ты з часам забыў я раблюся навязлівым напевам і спяваю цябе фальшыва Калі падыходзіш да мяне як да загадкі сэнс якой ты даўно разгадаў я раблюся галаваломкай рэбусам для самой сябе Калі падыходзіш да мяне як да чыстай старонкі на якой пішаш верш пра мяне я раблюся вершам пра цябе і ведаю сябе на памяць <a name="list"></a><h2>Ліст</h2><h3>(List)</h3> Я паслала табе ўчора ліст які сёння да мяне вярнуўся Калі б я сказала што ён быў сумным гэта магло б прагучаць як дакор і не было б такім важкім Аднак каб маё слова не было для цябе легкаважным я дадам што ліст быў паважлівым Галоўнае што я цябе ў ім папярэдзіла калі ты зусім выпадкова знойдзеш дзе-небудзь збан а каля яго камень звярні ўвагу на тое каб яны не сустрэліся Ці то камень у збан або збан у камень у любым выпадку гэта будзе віно якое пралілося марна Гэта я напісала табе ў лісце які сёння паліты віном да мяне вярнуўся як адказ <a name="karcina"></a><h2>Карціна</h2><h3>(Obraz)</h3> Гэты букет уласна толькі карціна адзін з незлічоных букетаў і ад расквітнелай вазы якая няспынна поіць намаляваныя кветкі няіснай жывою вадой даўно ўжо не засталося ні чарапка Але кветкі ўсё ж не вянуць вада не старэе квецень і ваза жывяць адна адну тым часам як я вяну ў няспынных змяненнях Гадамі я прыглядаюся як гэта ўдаецца карціне і паступова пачынаю разумець што такое цуд Але яго можна пазбавіць жыцця адным бяскрыўдным мазком пэндзля <a name="bahi"></a><h2>Багі</h2><h3>(Bohovia)</h3> Яны збудавалі сабе трон у найцямнейшым куце нашай падсвядомасці Толькі як усёведныя яны ўсё ж мусілі хаця б прадбачыць што аднойчы мы пасвецім у куты Ці можа мы былі нявартымі іхных вялікіх намаганняў?.. За пакуту багі будуюць цяпер троны на самым сонцы і для нас <a name="miazha"></a><h2>Мяжа</h2><h3>(Rozhranie)</h3> На гэтым месцы і ў гэты момант у век які ўжо асвойвае права хваліць дзень перад вечарам яшчэ не перастаўшы спадзявацца на мудрасць заўтрашняга ранку на месцы якое адбілася на тваіх далонях на падэшвах і на каленях і таму ты можаш узяць з яго столькі колькі сабе забірае ўробленая ралля з поту свайго аратага у момант які табою цікавіцца засяроджаны ў адзіным семі ён мабыць змог бы змясціцца паміж двух роднасных удараў пары чужых сэрцаў каб прыносіць плады у імгненне вызначальнае для цябе яно раскладзена на плады і мабыць магло б напоўніць нават бясконцасць замкнёную ў тоесным руху паміж калыскай і звонам і ў век які ўжо ўсвядоміў на шматстайнай разлозе вады што ён нават не прыгубіў з усіх крыніц і таму спадзяецца аддана на глыбокі глыток з адзінай пітной студні на гэтым месцы у гэты момант і ў гэты век спакойна пастой у цішыні і пашукай сябе ў творы ўласных дзён Пераклад са славацкай – <a href="http://www.prajdzisvet.org/translator/88">Святлана Богуш</a> Вершы ўзятыя са зборніка “Трыванне” (Trvanie, 1979). © Lýdia Vadkerti-Gavorníková, спадкаемцы, 2010 © Святлана Богуш, пераклад, 2010 <a class="wrapper" target="_blank" href="/storehouse/authors/Vadkerti-Gavornikova, Lydia/Vadkerti-Gavornikova_vershy.pdf"><img class="text" alt='Vadkerti-Gavornikova_vershy.pdf' src="/img/icons/pdf.gif"/></a> <a class="wrapper" target="_blank" href="/storehouse/authors/Vadkerti-Gavornikova, Lydia/Vadkerti-Gavornikova_vershy.doc"><img class="text" alt='Vadkerti-Gavornikova_vershy.doc' src="/img/icons/doc.gif"/></a> <a href='PS_PAGE_LINK'>чытайце цалкам на prajdzisvet.org</a>
Дадаць у ЖЖ
Tweet

Art Detected

Лідзія Вадкерці-Гаварнікава (Lýdia Vadkerti-Gavorníková) 1932 – 1999